Во ресторанската кујна, отпадот не започнува дури кога храната ќе остане недопрена на чинијата. Тој може да настане уште при подготовката, поради погрешно планирани набавки, прекумерни порции, лошо складирање или неточна процена на бројот на гости. Затоа сè повеќе угостителски објекти се свртуваат кон дигитални системи што го мерат отпадот и помагаат да се открие каде најмногу се губат пари и ресурси.
Според податоците на американската организација ReFED, во 2024 година секторот за угостителство и исхрана во САД создал околу 12,5 милиони тони вишок храна. Оваа бројка ја опфаќа пошироката индустрија, а не само рестораните, но покажува колкав е предизвикот за бизнисите што секојдневно подготвуваат големи количества оброци.
Новите системи за следење на отпадот функционираат на едноставен принцип: наместо вработените само да ја фрлат храната, тие ја мерат и ја категоризираат. Камери со софтвер за препознавање можат да регистрираат што завршува во кантата, ваги ја бележат тежината, а платформите ги поврзуваат податоците со конкретни јадења, смени и денови во неделата.
На тој начин менаџерот може да забележи дека одредена салата редовно останува непродадена, дека се подготвува премногу гарнир или дека одредена намирница се расипува пред да биде искористена. Решението не мора секогаш да биде намалување на порциите. Понекогаш е доволно да се промени начинот на набавка, да се понудат помали и поголеми порции или да се искористи состојката во друго јадење.
Вештачката интелигенција може дополнително да помогне со предвидување на побарувачката. Ако системот ги анализира претходните продажби, сезоната, деновите во неделата и локалните настани, може да даде попрецизна процена колку храна треба да се подготви. Сепак, прогнозите не се непогрешливи и бараат квалитетни податоци и човечка контрола.
Намалувањето на отпадот има и финансиска и еколошка димензија. Секоја фрлена состојка претставува потрошени пари за набавка, транспорт, складирање и работа. Дополнително, храната што завршува на депонии придонесува за емисии на стакленички гасови, особено кога се разградува без соодветно управување.
Но технологијата сама по себе не го решава проблемот. Потребни се обучен персонал, јасни процедури, правилно складирање и редовна анализа на резултатите. Најважно е податоците да доведат до промени во секојдневната работа.
За рестораните, отпадот од храна повеќе не треба да биде невидлив трошок. Кога секоја фрлена состојка се мери и анализира, кујната добива можност да работи попрецизно, да ги контролира трошоците и да го искористи потенцијалот на намирниците што ги набавува.
Фото: pexels
Од бојата на шишето и начинот на чување до мирисот и вкусот – постојат неколку детали што можат да направат голема разлика кога купувате или нарачувате маслиново масло.
Професионално тестирање со 11 видови растителни млека покажа дека млекото од протеин од грашок создава најбогата и најстабилна пена. Овесното и млекото од макадамија, пак, добија највисоки оценки за вкус и одлично се комбинираат со еспресо.
Во светот на професионалната кафе-опрема, нови производи се појавуваат речиси секоја година. Но, само мал број успеваат да станат индустриски стандард и да останат релевантни долго по нивното претставување. Заедничката карактеристика на овие решенија не е само иновацијата, туку нивната способност да понудат поголема прецизност, конзистентност и ефикасност во секојдневната работа.
Хигиената на тоалетите во угостителството денес има речиси исто значење како квалитетот на храната и услугата. Гостите сè почесто ја оценуваат чистотата на тоалетите како директен показател за професионалноста на еден ресторан, хотел или кафе. Затоа современите објекти бараат решенија што истовремено ја зголемуваат хигиената и ја оптимизираат потрошувачката.
Дознајте ги први сите новитети, ексклузивни понуди и настани!
