Во овој хотел досега починале повеќе од 15.000 луѓе: Гостите имаат 14 дена да умрат, инаку мораат да си заминат

Во светиот индиски град Варанаси постои необичен хотел со само неколку соби, каде што секоја година доаѓаат верници кои ги поминуваат последните денови од својот живот таму. Нивната желба е да починат токму таму, а доколку тоа не се случи во рок од две недели, мора да го напуштат сместувањето и да побараат друго место.

Една од нив е 105-годишната вдовица Муна Кувар, која патувала пет часа со своите роднини за да пристигне во хотелот Мукти Бхаван. Нејзиниот сопруг починал таму пред околу 18 години, а сега и таа сакала последните денови од животот да ги помине на истото место.

Мукти Бхаван е еден од неколкуте таканаречени „хотели на смртта“ што постојат во Варанаси. Основан пред повеќе од половина век, овој дом нуди сместување за луѓе кои веруваат дека умирањето во овој свет град носи духовно ослободување. Од неговото отворање досега, во него починале повеќе од 15.000 луѓе.

Зошто луѓето доаѓаат токму во Варанаси?

Варанаси се смета за еден од најстарите постојано населени градови во светот и има огромно духовно значење за хиндуистите.

Според хиндуистичките верувања, кармата – односно збирот на сите човекови постапки – го одредува текот на сегашниот и идните животи. Многумина веруваат дека оној што ќе почине во Варанаси достигнува мокша, односно духовно ослободување, со што душата се ослободува од бескрајниот циклус на повторни раѓања и смрт.

Иако овие верувања се предмет на различни толкувања, секоја година илјадници верници доаѓаат во градот со надеж дека токму таму ќе го дочекаат својот последен здив. Најчесто станува збор за постари луѓе кои сакаат мирно да го завршат животот на место што го сметаат за свето.

Гостите имаат само две недели

Мукти Бхаван располага со 12 соби, но кога има повеќе посетители, управникот поставува дополнителни кревети и во ходниците.

Она што овој хотел го прави навистина необичен се неговите правила. На секој гостин му е дозволено да престојува најмногу 14 дена. Ако во тој период не почине, љубезно се замолува да го напушти хотелот за да ослободи место за некој друг.

Во исклучителни случаи, управникот го продолжува престојот доколку процени дека смртта е многу блиску. Тој тврди дека по речиси четири и пол децении работа стекнал искуство што му овозможува со голема точност да препознае кога некому му се ближат последните денови.

Сместувањето е бесплатно за сиромашните

Секој ден во Мукти Бхаван започнува со четиричасовен религиозен ритуал што го изведуваат свештеници во храмот. Просторот се исполнува со звукот на ѕвоната, молитви и традиционални духовни песни, создавајќи атмосфера на длабока побожност.

Откако ќе завршат утринските обреди, зградата повторно ја добива својата тивка и сериозна атмосфера. Слабото осветлување и едноставниот ентериер оставаат впечаток на место каде што животот и смртта мирно се преплетуваат.

Во хотелот има сместување и за членовите на семејствата, кои ги придружуваат своите најблиски во нивните последни денови.

За оние што можат да платат, престојот чини симболични 20 индиски рупии, додека сиромашните гости се примаат бесплатно. Сепак, управата нагласува дека хотелот е наменет исклучиво за луѓе кои навистина се на самиот крај од животот, а не како засолниште за лица без дом.

Место што ги тера луѓето да размислуваат за животот

За разлика од повеќето установи од ваков тип, Мукти Бхаван дозволува посети и од туристи. Според управникот, престојот во ваква средина им помага на посетителите поинаку да ја доживеат смртта и да размислат за сопствениот живот.

Тој раскажува дека многу странски посетители, особено од Јапонија, биле изненадени од начинот на кој хиндуизмот ја прифаќа смртта – не како нешто што треба да се крие или од кое треба да се стравува, туку како природен дел од животниот циклус.

Посетата на Мукти Бхаван за многумина претставува необично и длабоко емотивно искуство. Тоа е место што потсетува на минливоста на животот, но истовремено го поттикнува човекот повеќе да го цени времето што го има и да размисли што навистина е важно.