Еве како да нарачате кафе како локалец во земјите ширум светот

Светот функционира на кафе. По потекло од Етиопија, растението и зрната кафе патувале низ континентите, за на крај да застанат рамо до рамо со чајот како неопходен дневен пијалак. По пат, секоја култура му дала свој печат на кофеинот — преку додавање засладувачи или пенливо, парено млеко. Ова се осумте најиконични кафиња во светот и местата каде што можете да ги пиете како вистински локалец.

Еспресо во Милано

Во утринската гужва на миланските кафе-барови — меѓу ѕвонењето на шолјите, шушкањето на пареата и брзите разговори — еспресото од едно евро сè уште владее. Италија, родното место на еспресото пред нешто повеќе од еден век, и денес (барем засега, и покрај инфлацијата!) го одржува овој брз и достапен ритуал во безброј маалски кафулиња.

Ако сакате да пиете како локалец, прво нарачувате на каса и добивате мало хартиено ливче. Му го давате на баристата зад шанкот, кој го подготвува вашето еспресо и го сервира со мала чаша газирана вода. Стоите покрај шанкот, пиете брзо — и за неколку минути веќе продолжувате понатаму.

Макијато во Рим

Италија, родното место на еспресото, долго време е дом и на старите, ѕвонести машини од периодот пред Втората светска војна, како и на модерните апарати што ги создаваат богатите, концентрирани кафиња што денес ги знаеме. Низ целата земја ќе најдете класични верзии на пијалаци базирани на еспресо — меѓу нив е и макијатото.

Името доаѓа од италијанскиот збор за „извалкано“ или „обележано“. Оригиналното макијато е едно еспресо со само малку млечна пена — доволно за да ја ублажи јачината, без да го сокрие вкусот на кафето. Во Италија подготовката останува прилично традиционална, но во други земји често ќе наидете на поопуштени верзии со повеќе млеко, а понекогаш и latte art.

Кортадо во Мадрид

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Morgan Eckroth (@morgandrinkscoffee)

Ах, кортадото. Толку често се појавува на менијата низ светот што лесно може да се заборави од каде потекнува. Тоа е вистинскиот избор кога не можете да одлучите меѓу макијато и flat white. Името доаѓа од шпанскиот збор cortar — „да пресече“ или „разреди“ — бидејќи традиционално станува збор за едно еспресо „пресечено“ со малку парено млеко. Овој едноставен и балансиран пијалак се служи низ цела Шпанија.

Надвор од Шпанија, интерпретациите варираат: некаде е двојно еспресо со еднаков дел млеко, некаде е украсено со latte art. Таквата верзија повеќе наликува на мини капучино со поизразен вкус на кафе.

Капучино во Неапол, Италија

Во Неапол, кафето е речиси свето за италијанското утро, исто како што брзо печената пица е света за вечерта. Капучиното го добило името по капуцинските монаси, чии кафени наметки потсетувале на топлата, лешникова боја на мешавината од еспресо и млеко.

Традиционално се прави со ristretto — пократко и поконцентрирано еспресо — а потоа се додаваат еднакви делови парено и пенесто млеко. Резултатот е кремаст напиток што го надополнува, а не го задушува интензивниот вкус на кафето.

Италијанските капучина, на пример, се помали од американските — најчесто околу 150 до 180 милилитри — и многу помалку „млечни“. Освен тоа, повеќето Италијанци пијат капучино пред 11 часот наутро, иако тоа некогаш строго правило, кое често служело за препознавање туристи, денес веќе не е толку важно.

Flat White во Мелбурн, Австралија

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Brickwood Coffee & Bread | London Cafes (@brickwoodldn)

И Австралија и Нов Зеланд тврдат дека го измислиле flat white во 1980-тите — дали во Сиднеј или Велингтон, сè уште е тема на расправа — но Мелбурн го претворил во вистинска уметност.

Во бројните специјализирани кафулиња низ градот, жителите на Мелбурн пијат flat white со нивните совршено аранжирани тостови со авокадо. Напивката се прави од двојно еспресо (често ristretto) и е прелиен со свиленкасто микро-пенесто млеко, создавајќи мазна, рамна површина наместо дебела пена како кај капучиното. Flat white е помало и посилно од американското latte, со изразен вкус на кафе и нежна текстура.

Cà Phê Sữa Đá (ладно кафе со млеко) во Хо Ши Мин, Виетнам

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Lydia (@mamalydx4)

Утрото во Хо Ши Мин функционира во организиран хаос — мотори што зујат, улични продавачи што нудат bánh mì trứng и канцелариски работници што се пробиваат низ метежот. Во срцето на сето тоа е кафето.

Виетнам, вториот најголем производител на кафе во светот, главно одгледува robusta зрна — погорчлива и покофеинска сорта што често се користи во мешавини или инстант кафе.

Кафе-културата тука води потекло од француското колонијално владеење, кога млечните производи биле реткост, па засладеното кондензирано млеко станало практична замена во влажната клима. Така настанала главната состојка на cà phê sữa đá.

Кафето полека се приготвува преку метален филтер, а потоа се прелева врз мраз. Темното, силно кафе е омекнато токму колку што треба со густото и слатко млеко — создавајќи пијалак еднакво интензивен како и пешаците што се пробиваат низ градските улици.

Турско кафе во Истанбул

Во Истанбул, каде што повикот за молитва се издигнува над вревата на чаршијата, турското кафе е важен дел од секојдневниот живот.

Се подготвува со екстремно ситно мелено кафе и со метод стар со векови, кој некогаш бил доверен на kahvecibaşı — главниот приготвувач на кафе и почитуван член на османлискиот двор. Кафето се вари во ѓезве, мал бакарен сад загреван на отворен оган.

Често се засладува уште пред варењето, се загрева до моментот кога ќе почне да пени, потоа се трга од оган и повторно се враќа. Се служи во тенка, декоративна шолја, богато со талог и симболика на ритуал.

Лате во Сиетл

Популаризирано во Сиетл во раните 1990-ти, caffè latte стана симбол на растечката американска еспресо-култура — движење што Starbucks го внесе во мејнстримот. Веројатно е и единствениот пијалак базиран на еспресо што навистина потекнува од САД, па дури добил и свои моменти во две епизоди од „Seinfeld“.

Се прави со приближно трипати повеќе парено млеко отколку еспресо, па затоа latte е поголемо и помлечно од капучино. Стандардното latte има околу 240 милилитри, иако верзиите од 350 милилитри се многу чести — што понекогаш го носи односот млеко-еспресо и до 10:1. Во таков случај, повеќе наликува на топол млечен пијалак со ноти на кафе, отколку обратно.

ФОТО: Unsplash, Инстаграм