Во угостителството, полна сала не секогаш значи и полна каса. Тоа е една од лекциите што ја покажува актуелната стратегија на Whitbread, една од најголемите хотелски групации во Велика Британија.
На 13 октомври 2026 година, Reuters објави дека компанијата останува посветена на петгодишен план за преструктурирање. Тој вклучува затворање на 197 преостанати ресторани под нејзините брендови, продажба на недвижен имот во вредност од 1,5 милијарди фунти и намалување на околу 3.800 работни места.
Целта е компанијата да се насочи кон хотелски бизнис со повисоки маржи. Во позадината се повисоките трошоци за работна сила, деловните даноци и енергијата — фактори што вршат притисок врз угостителскиот сектор.
Сепак, сликата не е едноставно црно-бела. Whitbread објави подобра од очекуваната приспособена добивка пред оданочување за првата половина од финансиската година и ја потврди својата цел за целата година.
Дополнително, продажбата на сместување во Велика Британија пораснала за 4,5%, а во Германија за 31,2% во петте недели до 1 октомври 2026 година. Овие показатели се однесуваат на конкретен краток период, а не на целата година.
Зошто една хотелска компанија би се откажала од рестораните? Бидејќи двата бизниса имаат различна економика. Рестораните се изложени на трошоците за состојки, отпадот од храна, бројот на вработени и променливата побарувачка во текот на денот. Хотелскиот бизнис, пак, има свои ризици, но може да понуди попредвидлив модел кога побарувачката за сместување е силна.
Ова не значи дека хотелските ресторани немаат иднина. Напротив, ресторан со силен идентитет и лојална публика може да биде важна конкурентска предност. Но, примерот на Whitbread покажува дека големината на синџирот сама по себе не гарантира профитабилност на секој сегмент.
За независните ресторани, пораката е практична: следењето на трошоците, контролата на залихите и внимателното составување на менито се исто толку важни колку и бројот на гости.
Фото: Gemini_Generated_Image
